چقدر می‌توانیم صبور باشیم



تا دستی که تنور جنگ را گرم می‌کند



روزی



در دهان صلح نان بگذارد؟


..................................



(سکوت هیچگاه برای دغدغه هایمان مادری نمی کند....



فریاد عدالت را تنها



بر این دیوار مجازی سر می دهیم...آفت زده ایم دوستان...آفت)