ما اغلب از فرداها قرض می‌کنیم تا وام خویش را به دیروزها بپردازیم ...


الآنمان را تُرشی می‌اندازیم که هفت‌سالَش شود


هفتادسال و در نهایت هم هیچ ...


ما ندرتاً درباره‌ی آنچه که داریم فکر می‌کنیم ،


درحالیکه پیوسته در اندیشه‌ی چیزهایی هستیم که نداریم ...