امام محمد باقر ـ علیه السّلام ـ فرمود:


«اربع من كنَّ فیه بنی الله له بیتاً فی الجنَّه من اوی الیتیم

و رحم الضَّعیف و أشفق علی والدیه و رفق بمملوكه.»


چهار خصلت در هر كس باشد خداوند خانه ای در بهشت برای او بنا كند:

كسی كه یتیمی را پناه دهد و بر ناتوانی دلسوزی كند

و به پدر و مادر خود مهر ورزد و با برده و زیر دست خود مدارا كند.


خصال صدوق، ج 1 / صفحه 211، حدیث 46